Waarom Liverpool Balotelli écht tekende

Zij die hebben gewerkt of gespeeld met Balotelli weten dat ze het onverwachte moeten verwachten. Onverwacht is een manier om te omschrijven hoe de laatste manager over de Italiaan sprak.

“We haalden hem binnen als een speler om een kans te geven, en we willen hem iedere kans geven. Op dit moment heeft hij nog geen goals gescoord die we graag zouden zien. We proberen hem niet alleen te verbeteren, maar ons hele team. We zullen in januari zien wat het team nodig heeft.”

Je geeft iedere kans aan een 24-jarige WK starter? Werken aan de verbetering van een aanvaller wiens contract bij AC Milan 4 miljoen netto per seizoen betaalde? Het is alsof Rodgers een voetballer besprak die op huurbasis is binnengekomen en mogelijk bij Liverpool komt te spelen in plaats van een lange termijn deal waar Liverpool 20 miljoen euro voor heeft betaald.

Er was niets eenvoudigs aan Balotelli’s aankomst bij Anfield. Er waren wat vragen over de interesse van Liverpool in de speler op 3 augustus. Toen zei Rodgers: “Ik kan je met zekerheid zeggen dat Balotelli niet naar Liverpool komt.”

Drie weken later was Balotelli onderdeel van zijn ploeg en zei Rodgers dat het erg goed was om iemand van zijn kwaliteiten binnen te halen.

AC Milan’s chief Berlusconi omschreef Balotelli als een rotte appel. Volgens mensen dichtbij Balotelli en de club was er een alternatieve transactie voorgesteld. Milan zou Balotelli’s economische rechten verkopen, de kosten van de registratie van de speler, aan zijn agent Raiola. Raiola zou dan Balotelli aan Liverpool kunnen lenen voor een seizoen in ruil voor een percentage van de trasfer fee met een optie voor de Premier League club om de lening permanent te maken als ze blij waren met het werk van de Italiaan. Zo niet, dan zou Balotelli aan een andere club worden verkocht en kon Raiola ook die fee in zijn zak steken. Deze opzet was bedoeld om het risico voor Liverpool te verlagen en ook het imago van Rodgers wat te helpen. Vanuit Raiola’s perspectief was het ideaal omdat het een high-profile klant met een hoog salaris hem naar de Champions League zou brengen met andere extra’s die dat met zich mee brengt.

Deze structuur is vrij normaal in Spanje, Portugal en Oost-Europa. En het wordt ook gebruikt in Italië waar clubs vaak mede-eigenaren zijn van spelers. Het probleem is dat TPO al tegen deze regels binnen de Premier League is sinds 2008.

Volgens Rodgers zit er bij Liverpool een strategie achter alles wat ze doen. En we moeten er met z’n allen maar op hopen dat de acht-cijferige fees betaald voor Lallana, Can, Markovic, Lovren, Origi en Moreno, náást de fees van Balotelli, de moeite waard zijn.

Een strategie waarin we met z’n allen maar moeilijk kunnen geloven.